لوله پی وی سی که به عنوان "کانادوی الکتریکی عایق ساختمان" نیز شناخته می شود، نوعی مجرای الکتریکی است که عمدتاً از PVC سفت و سخت سفید ساخته شده است که عمدتاً برای محافظت از سیم کشی در صنعت ساخت و ساز استفاده می شود. این در سه دسته مواد موجود است: پلاستیک (مانند لوله راه راه پلی اتیلن)، فولاد ضد زنگ و فولاد کربن. لوله های پلاستیکی مطابق با استاندارد JG 3050-1998، منتشر شده در 3 دسامبر 1998، و اجرا در 1 مارس 1999. لوله های فولادی ضد زنگ برای محافظت از سیم کشی ابزار دقیق مناسب هستند، در حالی که لوله های فولاد کربنی از مواد Q235 برای اتصالات جوش استفاده می کنند.
این محصول دارای مقاومت در برابر خوردگی، جلوگیری از نشت، سطح صاف، مقاومت فشاری بیش از 2.5 مگاپاسکال است و میتواند در محیطهایی از -15 درجه تا +40 درجه با طول عمر بیش از 50 سال استفاده شود. لوله برق عایق شده PVC همچنین دارای مقاومت در برابر فشار، مقاومت در برابر ضربه، مقاومت در برابر رطوبت، مقاومت در برابر اسید و قلیایی، مقاوم در برابر شعله، عایق، مقاومت در برابر حشرات و سهولت نصب است. سیم کشی مجرا برای "سیم کشی زنده"، جلوگیری از آسیب به عایق سیم، جلوگیری از آتش سوزی و ایجاد اتلاف گرما، اساسی است. در حین نصب، اطمینان حاصل کنید که هیچ اتصالی در داخل مجرا وجود ندارد تا از سیم های مرده جلوگیری شود. فاصله بین خطوط جریان قوی و ضعیف باید بیشتر از 500 میلی متر باشد و نباید در یک مجرا قرار گیرند. بسته به سناریوی استفاده، کانالهای مقاوم در برابر شعله{11}در ساختمانهای مسکونی معمولی استفاده میشوند، در حالی که لولههای بازدارنده شعله درجه B1 یا بالاتر در مناطق پرخطر آتشسوزی مورد نیاز است. سیم کشی حفاظت در برابر آتش باید از مجراهایی استفاده کند که مطابق با استانداردهای وزارت امنیت عمومی باشد.
هنگام سیمکشی، اتصالات جعبه اتصال باید قلعبندی شده و{0}}دو عایق شده باشد. لوله های سقفی باید از سقف کاذب عبور کنند و تیرچه های چوبی باید ضد حریق و ضد حشرات- باشند.
